DIY • De doe-het-zelfs van ons huwelijk

Al jaren keek ik enorm uit naar ons huwelijk. Niet alleen naar de dag zelf, maar ook naar de voorbereiding. Ik had namelijk heel wat DIY-ideeën klaarzitten in mijn hoofd! Mijn naaimachine, printer en Silhouette Cameo draaiden overuren in de weken voor ons huwelijk. Ik deel graag met jullie alle doe-het-zelfs van ons huwelijk. Misschien kan het inspireren en anders, geniet van de mooie foto’s! (Underneath the apple tree)

Geen rijst, bloemblaadjes én zeker geen duiven – vogelfobie hier – bij het uitzwaaien aan het stadhuis. Aangezien ik vermoedde dat er wel wat kindjes aanwezig zouden zijn (ik ben namelijk juf), koos ik ervoor om bellenblazers te personaliseren en om vlagjes te naaien. Voor beide uitwuivertjes gebruikte ik de illustratie die De Kaartjesfee – nu Festlab – maakte voor onze save the dates en uitnodigingen.

Uitwuiven aan het stadhuis

Onze ceremonie – waar ik hier uitgebreid over schreef – vond plaats in de prachtige schuur die bij onze feestzaal hoorde. Ik zorgde, natuurlijk, voor de nodige decoratie. Zo voorzag ik de zaal van quoteborden, kinderfoto’s en naamkaartjes aan de stoelen.

Ceremonie.jpg

Bij het begin van onze ceremonie mocht iedere gast een ceremoniesnack kiezen. Ze konden kiezen tussen zijn favoriet (M&M’s) of haar favoriet (peper en zout chipjes).

Ceremoniesnacks

Ook de zaal waar het avondfeest zou plaatsvinden decoreerde ik met centerpieces op de tafel en een ‘find your seat’-bord. Aan de uitgang stonden onze bedankjes klaar om meegenomen te worden. De inhoud? Onze favoriete snoepjes!

Feestzaal

Save the best for last, want dit was veruit de meest spectaculaire DIY van ons hele huwelijk mààr niet van mijn hand. Mijn lieve vriendin en bruidsmeisje maakte voor ons een bruidstaart. Helemaal zoals wij ze voor ogen hadden, helemaal pinterestwaardig, toch? We waren er superblij mee want ze zag er prachtig uit en was daarenboven nog eens héérlijk!

Bruidstaart

Ik vind het geweldig om na een jaar nog eens terug weg te zwijmelen bij de prachtige foto’s van die dag. Want het cliché is waar: die dag vliegt zo snel voorbij!

Persoonlijk · Waarom wij kozen voor een persoonlijke ceremonie

Toen mijn lief tijdens een romantische strandwandeling op één knie ging, was ik – hoe kan het ook anders – door het dolle heen. Enerzijds natuurlijk omdat dit zou betekenen dat we ons aan elkaar zouden binden en dat dit de start van de rest van ons leven zou zijn. Anderzijds omdat ik nu eindelijk al die ideeën op mijn Pinterestbord (die al jaren stonden te wachten om uitgevoerd te worden) kon beginnen waarmaken. Bij de voorbereiding van een huwelijk komt heel wat kijken: een locatie, een fotograaf, een cateraar, kleding voor bruid en bruidegom, een DJ voor het avondfeest, bloemen, decoratie. Daarvoor vond ik mijn inspiratie bij die talloze pins. Geen probleem dus, dat klusje zou ik wel kunnen klaren. Toen we begonnen na te denken over hoe we de dag vorm zouden kunnen geven, kwamen we bij het onderdeeltje ceremonie terecht…

Dat we niet wilden gaan voor een huwelijk in de kerk, dat was voor ons snel duidelijk (die kogel was snel door de kerk, haha). Toch wilden we meer dan het ‘standaard’ huwelijk voor de wet (achteraf bleek ook die burgerlijke trouw alles behalve standaard, dankzij de lieve schepen en al mijn schattige leerlingen aanwezig). We gingen op zoek naar de mogelijkheden om een persoonlijke ceremonie in elkaar te boksen. Eerst spookte het idee om de ceremonie zelf te schrijven en dan te laten leiden door een goede vriendin. Dit idee werd al snel afgevoerd omdat we wilden dat iedereen kon genieten van die ceremonie. Ik ging verder op zoek en kwam via een kennis terecht bij Stories By Mabel. Ik scrolde avonden doorheen hun website en las de mooiste verhalen. Op dat moment stond voor mij al vast: met hen wilden we gaan samenwerken. In een mailtje stelde ik mezelf, mijn partner en ons concept voor. Wat later kreeg ik een tof mailtje terug van Lieke, oftwel madam Mabel. Nog wat later eentje van Ine, om ons uit te nodigen voor een brunch. Of we daarop aanwezig wilden zijn om meer te weten te komen over hoe zij ceremonies brengen? Well of course! De brunch ging door op een zonnige zondag in augustus. We maakten op een unieke locatie, te midden van nog meer koppels, heel wat lekkers en een fantastische streep muziek, kennis met team Mabel en met de manier waarop ze werken. Die mooie namiddag werd op foto vastgelegd door de Nederlandse, talentvolle fotografe Raisa Zwart. Na de brunch reden we naar huis met een smile tot achter onze oren. We waren er meer dan 100% zeker van, wij zouden met team Mabel in zee gaan. YAY! (zoals de liefste Ine zou zeggen)

Er gingen heel wat maanden voorbij tot we elkaar op een koude namiddag in januari terugzagen in het prachtige huis van Lieke. Ook Ine, die onze ceremonie aan elkaar zou gaan schrijven en spreken, was er. We kletsen de hele namiddag over de meest uiteenlopende onderwerpen. Over ons verleden, het heden en de toekomst. Over onze karakters en over onze relatie. En over boeken, want daar houden we allebei enorm van. Dit zou dan ook de rode draad doorheen onze ceremonie worden. De hele namiddag voelde als een gezellige koffieklets – maar dan zonder koffie, wél met heel wat ander lekkers – en de tijd vloog. Voor we er oog in hadden, reden we in het donker terug naar huis, met een nog bredere smile dan in augustus. We kregen ook wat huiswerk mee. Een vragenlijst voor hem en mij, die we afzonderlijk van elkaar moesten invullen. Aan de hand van die vragenlijst en het gesprek zou Ine aan de slag gaan met onze ceremonie. De precieze invulling? Die zouden we op onze trouwdag pas ontdekken.

Ik vertelde al dat we tijdens de brunch ook mochten genieten van een mooi streepje muziek. Die muziek weerklonk uit de microfoon en piano van de getalenteerde Nederlander Ger Savelkoul. Mijn man is, nog meer dan ik, een enorme muziekfan en kon maar niet zwijgen over die Nederlander die de prachtigste muziek uit zijn piano toverde. Ik besloot om Ger – bij wijzen van spreken natuurlijk – onder de kerstboom te leggen als verrassing voor mijn toekomstige. En of hij blij was. Score! 

Elke dag werden we een beetje nieuwsgieriger naar onze huwelijksceremonie en wachtten we ongeduldig. Ik vertelde eerder al dat ‘boeken’ de rode draad doorheen onze ceremonie zouden zijn, dus vroegen we alle gasten een boek mee te brengen met daarin een persoonlijke boodschap, bij wijzen van inkomticket. Zo konden zij ook al wat meeproeven van de voorpret. En toen, op een prachtige dag in april, was het eindelijk zover. Hoe het was? Prachtig, formidabel, onvergetelijk, maar eigenlijk kan ik hét perfecte woord niet vinden. Het was nog veel meer, beter en mooier dan we ons ooit hadden inbeelden. Ine en Ger vulden elkaar perfect aan met rakende woorden en magnifieke muziek. Ze zorgden, samen met vrienden en familie, voor enkele woordelijke en muzikale verrassingen. Zo verklaren mijn man en ik altijd lid te zijn van de Ketnetgeneratie. Vertel dit tegen Ine en zij zorgt ervoor dat Nederlander Ger liedjes van Spring en Samson en Gert door de microfoon liet knallen. Wat een verrassing! Toen op het einde van de ceremonie, na een prachtig verhaal (ingedeeld in hoofdstukken, net zoals een boek) alle genodigden nog eens meezongen met ‘Can’t help falling in love with you’ – in de versie van Twenty One Pilots – viel alles in z’n plooi. Dit was onze ceremonie, ons op het lijf geschreven. Van lachen tot we over de grond rolden (figuurlijk dan, want over de grond rollen met zo’n trouwkleed lijkt me niet echt praktisch) tot tranen met tuiten van ontroering. Het was gewoon af!

Er is één iemand die ik in het bijzonder wil bedanken en dat is Ine. Ine, de spontane, goedlachse Limburgse (!) kan echt toveren met woorden. Ze schrijft de mooiste verhalen en brengt die op de meest ontroerende manier. Ine, jij hebt voor altijd een heel speciaal plekje in ons hart veroverd want iemand die ons verhaal op zo’n manier kan brengen, is goud waard.

Ik heb het al heel vaak en tegen heel veel mensen gezegd, maar Stories By Mabel is echt een aanrader. Echt, echt, echt. Ze hebben hun team recent trouwens nog uitgebreid, zo mogelijk nog meer talent in huis dus! Dus aan alle bruidjes out there op zoek naar een persoonlijke ceremonie: bel, mail, stuur een gele briefkaart naar Stories By Mabel. Ze zijn het écht waard.

Ceremonie: Stories by Mabel @storiesbymabel
Storyteller: Ine Nijs @inenijs
Zanger en pianist: Ger Savelkoul
Foto’s van de brunch: Raisa Zwart@raisazwart
Foto’s van het huwelijk: Underneath the apple tree@underneaththeappletreeweddings

 

Persoonlijk • een brief aan de liefste man

bruiloft(65of530)

Liefste hubbie, liefste chouke

We zijn nu één jaar getrouwd. Wat heeft de tijd voorbij gevlogen. In dat jaar verlieten we ons appartement, werkte je keihard in ons nieuwe huis, verhuisden we, werden ‘we’ (knipoog) zwanger en de belangrijkste gebeurtenis: we werden mama en papa van een prachtige dochter. Dat is heel wat in een jaar en toch zou ik het niet anders gewild hebben.

We zijn inmiddels negen jaar – en een beetje – samen. We doorzwommen al heel wat watertjes samen: puberstreken, verder studeren, onze intrek nemen in ons eerste appartement, een huis bouwen, een miskraam samen verwerken. Dat is heel wat in negen jaar en toch zou ik het met niemand anders willen delen dan met jou.

We kennen elkaar al meer dan 24 jaar, van daar in de kleuterklas waar we braaf naast elkaar op het bankje zaten. 24 jaar, da’s heel wat en toch ben ik daar nog elke dag dankbaar voor.

Wat ik maar wil zeggen, lieve schat, ik ben zo blij met jou aan mijn zijde. Samen staan we sterk, kunnen we alles aan. Je bent een fantastische papa voor ons popje, een onmisbare man voor mij. Een jaar geleden zei ik ‘ja’, ‘ja’ tegen ons, tegen goede en kwade dagen, tegen ziekte en gezondheid, tegen een leven lang samen, ‘ja’ tegen voor altijd. En voor altijd, zal zelfs niet lang genoeg zijn.

Ik zie je graag, een leven lang.

Foto door onze huwelijksfotograaf: Underneath the appletree