DIY • De geboortecadeautjes van Mien

Laten we even beginnen bij het begin. Ik ben zelf geen fan van de echte, traditionele doopsuiker. Ik ben namelijk geen chocolade-liefhebber (I know waarschijnlijk ben ik de enige vrouw ter wereld die niet van chocolade houdt). Daarom wilden we op zoek naar een alternatief voor de alom bekende cadeautjes die het kraambezoek mee naar huis krijgt.

Omdat we een lentemeisje verwachtten, wilde ik een beetje in dat thema blijven. Eerst ging ik aan de slag met het geboortekaartje. Dit kaartje ontwierp ik zelf op www.huisvanmijn.be met illustraties die zij ter beschikking stellen. Het werd een simpel, maar fleurig kaartje met bloemen en blaadjes. Ik ben er heel trots op.

Het geboortekaartje was het het uitgangspunt voor de rest van de doopsuiker. Ik koos een kleurenpalet uit, liet stickertjes drukken bij Smartphoto en besliste welke cadeautjes ik uiteindelijk wilde geven.

De zeeppompjes kocht ik bij Hola Pola, maar ik zag dat ze online ook te koop zijn bij de AVA. Neem zeker eens een kijkje op de website van Hola Pola, want ze hebben echt prachtige doopsuikerspulletjes. Daarvoor alleen zou ik wel een tweede baby willen. (Did I just say that?)
De zeep zelf kocht in een grote verpakking bij het Kruidvat.

De honingpotjes kocht ik bij AVA, ik knoopte er kleine honinglepeltjes aan met een lintje dat paste binnen het kleurenpalet. De honing komt van een imker hier in de buurt.

De potjes van het badzout kocht ik bij AVA, het badzout bij Holland & Barrett.

De geurzakjes maakte ik zelf met stof van de IKEA. Ik strijkte er haar logo op en vulde het zakje met lavendel uit de Dille & Kamille. We hadden ook nog een flesje etherische lavendelolie om er nog even extra op te druppelen voordat iemand het mee naar huis nam.

De groene thee komt ook van de Dille & Kamille, de pipetjes van de AVA.

Voor de kindjes voorzag ik een kleurplaat (de zwart-wit versie van het geboortekaartje) en een doosje kleurpotloodjes. Die kocht ik bij Smartphoto.

Verder hadden we ook nog een pot met snoepjes voor in het ziekenhuis en op ons werk. Zo was er dan toch iets zoets voorzien. Om het geheel nog wat op te fleuren en te presenteren, gingen we voor een perzikkleurige display en een plantje dat past bij het geboortekaartje.

Het maken van de geboortecadeautjes kwam als een fijne afleiding tijdens al dat ziek zijn. Ik kreeg al veel complimentjes hierover en ben zelf ook héél blij met het eindresultaat. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden! Laat het me zeker weten!

DIY • zelf een speendoekje naaien

DSC_0810.jpg

Vorige week ontving ik mijn langverwachte, op maat gemaakte, babynestje. Ik bestelde het bij Mr. & Mrs. Peekaboo en ben er heel erg tevreden over. Ze naaien alles zelf op basis van stofkeuzes die je maakt. Ik koos voor een katoenen veertjesstof en een roze wafelstof. Hoe het er in z’n geheel uitziet, show ik één dezer dagen wel eens op Instagram. Ik bestelde bij hen ook enkele losse meters van de veertjesstof om zelf te verwerken in één of ander naaiprojectje. Vandaag: speen – of tuttendoekjes, zoals in de volksmond wel eens gezegd wordt.

Ik gebruikte de stof met veertjesprint aan de ene kant en ik koos voor een ecru wafelstof dat hier nog in de stoffenkast lag voor de achterkant. Ik maakte één variant met een wit lintje en wit stiksel en eentje met een zwart lint en stiksel. Zo krijg met twee dezelfde stoffen toch een verschillend resultaat. Wil je zelf ook zo’n speendoekje naaien? Ik leg het je graag stap voor stap uit:

  1. Teken het patroontje af op beide stoffen. Ik maakte een patroon op karton omdat de speendoekjes bijna aan de lopende band gemaakt worden en dan is het wel handig als je gewoon moet overtekenen. Ik koos voor een vierkant met zijden van 17,5 centimeter maar daar kan je natuurlijk in variëren: een andere maat, een andere vorm, … Alles kan! Knip ze nadien uit de stof.
  2. Knip het lint. Je hebt hier verschillende opties: je kan werken met gewoon lint of biaislint. In de eerste versie gebruikte ik het gewone witte lint, in de tweede versie gebruikte ik het biaislint. Ik knipte ze op 25 centimeter, want het wordt dubbelgevouwen en een stukje gebruik je om vast te stikken. Je houdt van die 25 centimeter een lusje van ongeveer 10 centimeter open. Ook hier kan je natuurlijk variëren: korter, langer, …
  3. Leg beide stoffen met de goede kanten op elkaar. Het lintje plooi je dubbel en leg je tussen de stoffen (dus met de lus naar binnen). Ik laat ongeveer één centimeter naar buiten komen, zodat ik zeker voldoende ruimte heb om te naaien. Speld het geheel vast.
  4. Ik steek altijd twee speldjes van dezelfde kleur dwars. Dit duidt voor mij aan waar ik moet beginnen en eindigen met naaien. Je naait dus een paar centimeter niet, want dat wordt de opening om straks je werkje doorheen naar buiten te keren.
  5. Naai rond om rond op persvoetbreedte. Naai de ruimte tussen de twee dwarsgestoken spelden dus niet dicht.
  6. Knip de hoekjes af. Dat zorgt voor een mooier eindresultaat als je het doekje gaat keren. Keer daarna de stoffen binnenstebuiten zodat je de goede, afgewerkte kanten ziet. Om mooie rechte hoeken te krijgen, gebruik je een kopspeld en trek je de hoekjes naar buiten.
  7. Het doekje is nu bijna klaar. Er is enkel nog de opening die we gebruikt hebben om te keren. Speld deze dicht en naai dan nog eens volledig rond zodat alles netjes gesloten is.

Stap voor stap copy

Wil je biaislint gebruiken in plaats van gewoon lint? Dan voeg je gewoon onderstaande stapjes toe tussen stap 2 en 3. Ik noem ze even 2A en 2B.

2A. Knip het biaislint op de gewenste maat. Vouw het dubbel en speld het vast. Zo krijg je meteen het uitzicht van een ‘normaal’ lint.

2B. Naai het biaislint nu dicht. Vanaf hier kan je de stapjes verder volgen zoals hierboven beschreven.

Zwart lint

Ik maakte één speendoekje voor ons meisje, om haar collectie uit te bereiden. Eentje hou ik bij om bij 200 volgers op Instagram weg te geven, als cadeautje voor één van jullie. Of je kan natuurlijk ook zelf aan de slag! Veel plezier!

DIY • Je eigen naailabels

Nu we elke dag een stapje dichter komen bij het verwelkomen van ons meisje, krijg ik steeds meer zin om leuke dingen voor haar te maken. Het komt er natuurlijk niet altijd van – gebrek aan energie of misselijk of … – maar wanneer het lukt en ik heb een idee, haal ik mijn goede vriend uit de kast. Het leek me daarom leuk om mijn zelfgemaakte kleertjes, tuttendoekjes, lakentjes, … te voorzien van een eigen naailabel (want hoewel ik maar een beginner ben, ben ik toch altijd trots om mijn eigen creaties te laten zien). 

Ik schuimde eerst het internet af en zocht naar een plek waar ik zelf gepersonaliseerde naailabels kon bestellen. Al vrij snel bleek dat je deze dan in grote oplages moest laten maken en daar hing natuurlijk een aardig prijskaartje aan vast. Op zoek naar een andere, leukere, manier dan maar! Waarom de labels niet zelf maken? Na wat denkwerk ontstonden er twee pistes: werken met transferpapier of werken met een stempel. Ik koos voorlopig voor het transferpapier. Willen jullie weten hoe ik te werk ging? Wel, zo:

  1. Koop een lint dat de basis van je naailabels zal worden. Ik koos voor een beige katoenen lint, maar je kan ook kiezen voor een wit, gekleurd of zwart lint. 

    Tip: afhankelijk van je kleur lint, moet je je transferpapier kiezen. Er bestaat namelijk transferpapier voor lichte kleuren (dit gebruikte ik) of voor donkere kleuren.

  2. Ontwerp een logo en print het af op transferpapier. Meet eerst hoe hoog het lint is en bepaal aan de hand daarvan de afmetingen. Vergeet bij het printen op transferpapier niet om je ontwerp te spiegelen.
  3. Knip je logo uit.

  4. Leg je uitgeknipte logo op het lint (met de gedrukte kant naar beneden)

  5. Strijk het transferpapier op het lint. De strijkinstructies vind je meestal terug op de verpakking van het transferpapier.

  6. Knip het lint in stukjes. 

  7. Je label is klaar, nu alleen nog vastnaaien. Het vastnaaien kan op verschillende manieren gebeuren: tussen de naad of rechtstreeks op het stof. Aan jou de keuze!

Ik ben alvast tevreden over de optie met transferpapier maar de stempeloptie zal ik zeker ook eens proberen.

Hebben jullie je eigen naailabels? Maakten jullie deze ook zelf of hebben jullie die ergens laten maken? Laat het me zeker weten!

DIY • een babylegging naaien

Het moet nu zo’n vijf jaar geleden zijn dat mijn voet voor het eerst de pedaal van een naaimachine raakte. Mijn mama erfde toen een naaimachine van haar tante. Ik herinner me nog dat ik tamelijk onder de indruk was toen de hoes van het toestel verwijderd werd. Wat een reusachtig gevaarte! Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en begon uit te zoeken hoe de machine werkte. Na wat zoekwerk en hulp van mijn mama, lukte het om een eerste projectje te naaien. Iets simpels, niet te ingewikkeld. Toch had dit kleine naaiwerkje me geprikkeld. Enkele maanden later volgde ik een cursus van vijf lessen waar we onder andere een kussensloop en een ritszakje leerden maken. De jaren die daarop volgden, probeerde ik allerlei projectjes uit. Sommigen lukten goed, maar het merendeel belandde in de vuilnisbak. De perfectionist in mezelf kon daar niet zo goed tegen… Mede daardoor (en vooral door tijdsgebrek) verdween mijn – intussen eigen – naaimachine in de kast om er nog slechts sporadisch uitgehaald te worden. Nu de baby op komst is, heeft het toestel het daglicht al een aantal keer opnieuw gezien en heb ik de liefde voor naaien herontdekt.

Zo naaide ik onlangs enkele babyleggings in maatje 50. Ik kocht een leuk modelletje bij H&M en tekende aan de hand daarvan zelf een patroon. Het is een modelletje met omgestikte broekspijpen en een omslagboord aan de taille. In een mum van tijd toverde ik vier leggings in toffe stofjes van onder mijn naaimachine. En jawel, ik was trots op mezelf! 

Nu, ervaren ben ik lang nog niet en ik heb nog heel veel bij te leren. Als er hier toevallig ervaren naaisters meelezen, hoe kan ik dit patroon nu bijvoorbeeld vergroten zodat onze dochter ook leuke leggings in grotere maatjes kan dragen? Eeuwige dank voor de tips! 

De leuke stofjes komen – geloof ik – allemaal van De Stoffenkamer. Veruit mijn favoriete stoffenwinkel trouwens, jammer dat ik zo ver weg woon. Hiep hiep hoera voor webshops!