Huis • Een kijkje in de babykamer van Mien

DSC_0956

Op mijn persoonlijke Pinterestaccount staat al jaren een bord ‘de kinderkamer’ met heel wat toffe pins te blinken, met daarop inspiratie voor meisjeskamers, jongenskamers en ideeën die voor beide geslachten kunnen. Toen we in september te weten kwamen dat er een klein meisje groeide in mijn buik, kon ik gerichter gaan pinnen. Er werd een nieuw bord aangemaakt: ‘kamertje van molleke’ (dat is haar projectnaam, hihi). Laat het pinnen maar beginnen!

Al heel snel zag ik dat veel meisjeskamers heel erg roze waren. Ik hou natuurlijk wel van die kleur, maar er zijn zovele gradaties in die tint. Van het meest schreeuwerige felroze tot het zachtste pastelroze. De zachte tint, bring it on. Het felle, afvoeren please. Langzaam maar zeker ontwikkelde zich een terugkomend patroon in mijn bord: zachtroze, hout, wit, vilten dierenhoofden en toffe boekjes (voor de mensen die me kennen, weten dat ik verslaafd ben aan boeken).

Pinterestbord babykamer

Na het verzamelen van de ideeën, ging ik aan de slag met een moodboard. Een aantal meubeltjes hadden we al gekocht of gekregen dus deze wilden we zeker integreren in haar kamertje. Voor de decoratie heb ik (zo goed als) alleen online spulletjes gekocht. In die periode was ik namelijk te ziek om het huis te verlaten. Lang leve het online shoppen, de postbode en de PostNL-dame! Ik ging in photoshop aan de slag en kwam tot het volgende moodboard.

Moodboard babykamer.jpg

Vooraleer ik kon beginnen met het leukste werk, het inrichten van de kamer, moesten er eerst nog wat structurele werken gebeuren. Mijn man kluste elk weekend: een gyprocmuur plaatsen, deuren plaatsen en schilderen, renovatievlies hangen tegen het plafond en de gyprocmuur, oneffenheden in het pleisterwerk opvullen, … En toen kwam de grote hamvraag: welke kleur wil je de kamer schilderen? Dat ik maar één muur en een accentje wilde, dat was snel duidelijk. Maar welke kleur ik wou? Zachtroze natuurlijk. Ware het niet dat die ook nog in een honderdtal tinten bestaat… Ik ging op een goede dag mee naar de Gamma en bestudeerde de kleurenwaaien aandachtig (en ook best wel lang). Uiteindelijk kon ik mijn keuze maken en wachtte ik ongeduldig en nieuwsgierig af tot het eerste likje op de muur verscheen. Gelukkig viel de kleur op de muur heel goed mee.

Op de overstaande muur van de muur die we volledig schilderden, wou ik graag een accent in de vorm van een cirkel. In die cirkel wou ik dan enkele decoratieve elementen aanbrengen. Het idee van de cirkel was er heel vlug, de manier waarop we het zouden uitwerken heeft wat langer ‘broedtijd’ nodig gehad. Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar uiteindelijk is het ons gelukt. Ik ben heel trots op het resultaat!

DSC_0927

Toen alle structurele werken klaar waren, was het mijn beurt: het inrichten van haar kamertje. Dat was, na al het liggen en het ziek zijn, een welgekomen afwisseling en ik heb er dan ook echt van genoten. Hieronder vinden jullie sfeerfoto’s van de babykamer. Ik link onder de foto’s ook waar ik alles gekocht heb. Zo kunnen jullie gemakkelijk doorklikken indien jullie geïnteresseerd zijn in een bepaald item. Veel kijkplezier!

kamer1.jpg

kamer2.jpg

kamer3.jpg

kamer4

  • Gedicht (Gewoon Jip): privébezit
  • Rendierhoofd (Kids Depot): Bol.com
  • Houten letter: gemaakt door schoonbroer

kamer5.jpg

DSC_0943.jpg

  • Deurstop: Kwantum (niet online verkrijgbaar)

Ik ben heel tevreden met hoe het kamertje uiteindelijk geworden is. Nu is het nog allemaal decoratief (want buiten om het pampertje te verversen ’s nachts wordt de kamer nog niet gebruikt) maar hopelijk heeft Mien binnen een paar maandjes veel plezier van haar kamertje. Wanneer sliepen jullie kindjes op hun eigen kamer?

DIY • Dubbel boxkleed

DSC_0160.jpg

Het parkje of de box staat hier al een tijdje klaar – iets met ongeduldig zijn. Ik had me namelijk voorgenomen: kerstboom eruit, parkje erin. Veel te vroeg natuurlijk, waardoor het wachten alleen maar langer duurt. Toch vond ik het zalig om in de zetel te zitten en te dromen over het kleine wezentje dat daar in zou komen te liggen. We kozen ervoor om een matrasje in het park te leggen met een gewone witte overtrek, maar ik wou ook graag een kleed erin. Voorlopig ligt er ook nog een babynestje in, maar als ze daar te groot voor is, is het boxkleed wel lekker zacht! Natuurlijk kan je dat kant-en-klaar kopen in de winkel, maar héy. Wat als je het zelf kan maken? Dan doe je dat toch gewoon zeker?

Omdat ik nogal besluiteloos ben, maakte ik een dubbel boxkleed. Het kan dus aan beide kanten gebruikt worden. Voor de ene kant koos ik een wit wafelstofje en aan de andere kant kwam hetzelfde verenstofje als het babynestje. Komt de combinatie je bekend voor? De speendoekjes die ik naaide, zijn gemaakt uit dezelfde stofjes. Wil je weten waar ik de stofjes haalde? Bekijk dan eventjes dat blogbericht.

Willen jullie zelf aan de slag? Hier probeer ik uit te leggen hoe ik aan het werk ging. Je kan kiezen voor twee verschillende stofjes, maar je kan natuurlijk ook een boxkleed maken dat aan beide kanten hetzelfde stofje heeft. Die keuze is aan jou!

  1. Teken de omtrek van de matras over op de stof.
  2. Teken één centimeter extra rondom als naadwaarde.
  3. Knip de stof uit.
  4. Leg de stof op de andere stof, speld vast en knip uit (dat bespaart je een keertje tekenen)
  5. Leg de stoffen met de goede kanten op elkaar en naai vast. Zorg dat je een stuk open laat. Daar moet straks de vulling nog in. Keer met de juiste kant naar buiten.
  6. Als vulling gebruikte ik een goedkoop dekbed van de IKEA. Dat dekbed knipte ik op maat van de matras (deze keer zonder naadwaarde).
  7. Ik naaide de ‘geknipte’ kanten nog even dicht zodat er bij het wassen geen wattine loskomt.
  8. Stop de vulling in het kleed en naai de opening dicht met de hand.
  9. Ik naaide het geheel nog eens rond op ongeveer 8,5 centimeter van de rand zodat de vulling tijdens het wassen mooi op z’n plaats blijft.
  10. Het boxkleed kan in het park!

Stappenplan boxkleed

Het boxkleed kan dus aan beide kanten gebruikt worden: de kant met de veertjes of de kant met het witte wafelstof. Intussen ligt ons meisje heerlijk te slapen in haar parkje. Zij is zonder twijfel de creatie waar ik het meest trots op ben.

Hopelijk kriebelt het bij jullie ook om aan de slag te gaan. Veel naaiplezier!

 

Persoonlijk • Ja, ik genoot ook (een beetje) van mijn zwangerschap

DSC_0105

Dat mijn zwangerschap geen rozengeur en maneschijn was, weten jullie intussen al. Als je op dit moment niet weet waarover het gaat, dan verwijs ik jullie graag even door naar een ander artikel dat ik schreef. Ondanks deze moeilijke periode, waren er ook enkele dingen waar ik wél oprecht van genoten heb.

1 De vele stampjes en bewegingen van ons kleintje

Ik moet ongeveer 19 weken zwanger geweest zijn toen ik voor het eerst bubbeltjes voelde ploppen in mijn onderbuik. Eerst heel subtiel, later meer uitgesproken. Ik las op allerlei websites dat dit het begin was van de eerste bewegingen van je kleintje. Niet veel later werd die theorie bevestigd en voelde ik onze kleine dame wild heen en weer tuimelen en stampen. Na een tijd was ze zo groot geworden dat die tuimelingen plaats maakten voor zachtjes rekken en strekken. Ze wilde zich blijkbaar zo groot maken dat mijn ribben al meermaals kennis gemaakt hebben met haar voetjes. Ik denk dat die bewegingen met stip op één staan als je me vraagt wat ik ga missen aan zwanger zijn.

2 De controles bij de gynaecoloog en vroedvrouw

DSC_0048.jpg

We hebben ongeveer maandelijks een controle gehad bij de gynaecoloog. Deze controles werden aangevuld door de huisbezoeken van een vroedvrouw. Over het onder de arm nemen van een vroedvrouw schrijf ik binnenkort een blog. Over de gynaecoloog wil ik het nu wel eventjes hebben. Tijdens de controles van de gynaecoloog werd er vooral gekeken naar het medische aspect: de groei van ons kindje, de werking van de organen, mijn gezondheidstoestand, … Onze gynaecoloog maakte bij elke echografie ook een 3D-echo. De eerste duidelijke 3D kregen we bij de 20-wekenecho. Ongelofelijk hoe ze er echt al als een mensje uitzag. Dat konden we op dat moment haast niet geloven. Sindsdien mochten we haar elke keer in 3D bewonderen. Dat waren echt prachtige momenten. Nu we haar in levende lijven kennen, kan ik zeggen dat ze er ook effectief op lijkt. Oh ja, ik denk ook dat wij ’s werelds grappigste gynaecoloog hebben, dat maakt de controles natuurlijk extra leuk!

3 De band met dat kleine ongeboren mensje in je buik

Ik moet toegeven… Die band tussen mij en het kleine mensje in mijn buik was er niet meteen. Ik ben er zeker van dat dit te maken heeft met de miskraam die we in 2017 doormaakten. Toen had ik me meteen enorm gehecht aan dat leventje in mijn buik. Dat maakte het natuurlijk des te moeilijker toen we na acht weken afscheid moesten nemen. Daarom hield ik deze keer wat langer afstand. Om mezelf te beschermen en niet opnieuw zo hard gekwetst te worden, mocht het weer misgaan. Ook toen bleek dat alles goed zat, duurde het nog even vooraleer ik echt een band voelde. Door het vele ziek zijn, overgeven en de ziekenhuisopnames voelde ik het gewoon niet. Ik voelde me daar op dat moment heel erg schuldig over. Dit kindje was namelijk heel gewenst en oh-zo-welkom! Gelukkig begon ik me beetje bij beetje te binden aan dat kleine meisje. Het moment dat ze een naam kreeg, was voor mij een kantelpunt. Vanaf dat moment was ze mijn dochter, diegene waar ik alles voor zou geven en doen. Ik kan nu al zeggen dat ik dolverliefd op haar ben!

4 De nesteldrang

Ik heb altijd graag een proper en opgeruimd huis gehad, maar zelf ‘had ik daar nooit veel tijd voor’. Tijdens de eerste maanden van mijn zwangerschap was ik totaal niet in staat om iets te poetsen of op te ruimen. Dankzij mijn mama en man bleef het huis toch netjes. Toen het derde trimester aanbrak, stak de nesteldrang de kop op: het plan om ons hele huis dit jaar à la Marie Kondo op te ruimen, mijn kleerkast opruimen, de babykleertjes wassen, vouwen en strijken en “oh, daar ligt ook nog een stofje”! Harde buiken en misselijkheid die nu en dan nog stevig de kop op staken, zorgden ervoor dat ik niet teveel kon toegeven aan die nesteldrang. Ik moet zeggen dat ik hoop dat dit een blijvend fenomeen is. Want zo’n huis dat er altijd spik en span uitziet, dat wil toch iedereen?

5 De mooiste babyspullen verzamelen

Jaren naar uitgekeken en nu kon ik me eindelijk laten gaan… Van kleertjes tot meubeltjes, van decoratiestukken tot praktische benodigdheden. Ik heb de voorbije maanden onwijs veel online geshopt en mijn hart maakte altijd een sprongetje wanneer de bel ging en de pakjesdienst aan de deur stond. Ik heb in al die maanden superveel leuke merkjes leren kennen en moet me vaak inhouden om niet nog meer te bestellen. Voorlopig denk ik dat we al het nodige (en zelfs meer) in huis hebben. Dat zal waarschijnlijk nog serieus uitgebreid worden met spulletjes die op onze geboortelijst staan. Dat die kleine meid verwend zal zijn, daar bestaat geen twijfel over. Ik word alleen maar blij van al die leuke, schattige én interieurproof spulletjes (houten speelgoed, yay! Boekjes, dubbel yay!). Wie daar niet zo blij van wordt? Mijn bankrekening en portefeuille natuurlijk, sorry vriendjes!

DSC_0203

Zo zie je maar… Ook al loopt een zwangerschap moeilijk en vind je het moeilijke maanden, er zijn altijd positieve kanten te vinden. Alleen is het soms eventjes zoeken. Maar eerlijkheidshalve, ik was toch ontzettend blij toen ik haar eens in m’n armen had!

Welke momenten van jullie zwangerschap vonden jullie geweldig? Wat misten jullie na de zwangerschap? De buik, de stampjes, … ?

Persoonlijk • 5 leuke boekjes over vriendschap in het boekenkastje van onze dochter

DSC_0039

Maart is de maand waarin we ons kleine meisje eindelijk mogen verwelkomen. Toeval of niet, maar maart is ook de Jeugboekenmaand. Zoals ik al eens zei, ben ik gek van boeken. Iedereen die mij goed kent, weet dat. Toen ik vorige maand verrast werd met een babyshower, hadden de organisatoren geregeld dat iedereen een boekje zou meebrengen voor onze dochter. Met persoonlijke boodschap. Mijn hart maakt nog steeds een sprongetje. Toen ik de boekjes rustig eens doorbladerde en las, merkte ik op dat veel boekjes het thema ‘vriendschap’ hebben. Laat dat nu net het thema van de jeugdboekenmaand van dit jaar zijn. In onderstaand filmpje leggen de meter en peter van de Jeugdboekenmaand Tatyana Beloy  en Bart Moeyaert uit waarom zij dit i zo belangrijk vinden.

Ik ging door de voorlopige boekencollectie van het kleine mevrouwtje en selecteerde 5 toffe boekjes over vriendschap. De volgorde waarin ik de boekjes voorstel is volledig willekeurig (want stiekem zijn al die boekjes even leuk!)

  1. Jip & Janneke (Annie M.G. Schmidt): Wie kent deze twee Hollandse buurkindjes en vriendjes niet? De twee maken de gekste avonturen mee, steeds in elkaars gezelschap of in dat van hun andere vriendjes: hondje Takkie en poes Siepie. Ik denk dat hier niet veel extra uitleg bij nodig is vanwege de bekendheid van deze vriendjes.
  2. Tiny (Gilbert Delahaye): Nog zo’n klassieker! Dit waren vroeger mijn lievelingsboeken. Ik kon uren spenderen met het (her)lezen van de avonturen van Tiny en haar vrienden. De illustraties zijn ook zo mooi, lekker vintage. Ik ben superblij dat deze verhalen het nog steeds goed doen en ik hoop dat mijn dochter er net zoveel van zal genieten als ik destijds.
  3. Gonnie en vriendjes – Raf en Rosie, dol op water (Olivia Dunrea): Dit boekje leerde ik onlangs pas kennen. Ik kreeg het cadeau van mijn schoonzusje. Haar zoontje van tweeënhalf is gek van de verhaaltjes van Gonnie en zijn vriendjes. Dit gansje maakt de leukste dingen mee met mijn vriendjes. In het boekje ‘Raf en Rosie, dol op water’ zien we de twee gansjes Raf en Rosie aan het werk in het water: spetteren, plonsen, schuiven op ijs, … Deze boekenreeks is echt gericht op peuters, terwijl Jip & Janneke en Tiny misschien voor de iets oudere kinderen bedoeld zijn. Gonnie heeft zoekspel in de vorm van een app. Lijkt me heel leuk als extraatje bij de boekjes.
  4. Ik wens je meer (Amy Krouse Rosenthal): ‘Ik wens je meer’ kregen we bij ons huwelijk cadeau van één van mijn beste vriendinnen. Het boekje staat vol originele wensen voor iemand die je nauw aan het hart ligt. De wensen zijn heel origineel en worden steeds verduidelijkt met een mooie illustatie. Zeker de moeite waard, zowel voor volwassenen als voor kinderen.
  5. De mooiste vis van de zee (Marcus Pfister): Dit boekje kreeg ik bij mijn babyshower van mijn jongere zusje, die meter zal worden van onze dochter. Ze koos dit boekje voor de mooie achterliggende boodschap. In de grote, diepe zee zwemt een vis met prachtige schubben. Alle andere zeedieren kijken hem na maar omdat hij zo bezig is met zijn eigen uiterlijk, heeft hij maar weinig oog voor de anderen. Op een dag komt een ander klein visje vragen of hij misschien zo’n prachtige schub krijgt. De mooiste vis van de zee stuurt hem snel weer weg want hij wil zijn schubben helemaal niet afgeven. Al snel wil geen enkele vis nog iets met hem te maken hebben. Wanneer de mooiste vis van de zee vrienden begint te missen, deelt hij al zijn schubben uit. Zo wordt hij misschien niet meer de mooiste, maar wel de gelukkigste vis in de zee. In deze reeks zijn er ook nog andere titels te koop.

Ik hoop dat jullie iets aan deze boekentips hebben. Ik kan in elk geval niet wachten tot ik kan beginnen voorlezen aan onze dochter! Wanneer begonnen jullie met voorlezen en welke zijn jullie favoriete voorleesboekjes voor baby’s?

Huis • De Marie Kondo-challenge: boeken

DSC_0929.jpg

Wie mij goed kent weet dat ik verslaafd ben aan boeken. Overal hier in huis kan je ze terugvinden: in de keuken, in de boekenkast, op de salontafel, naast het bed en zelfs op het tafeltje naast het bad. Een boekenwinkel passeren zonder naar binnen te gaan, lukt me meestal niet. Beroepshalve heb ik ook een zwak voor kinderboeken, zowel fictie als non-fictie. Het is dan ook nodeloos om te zeggen dat onze dochter al een uitgebreide collectie bezit. Hoewel ik het een aartsmoeilijke taak vind om boeken op te ruimen (lees: afscheid van te nemen), moet het nu toch eventjes gebeuren. Veel van onze boeken passen immers niet meer bij ons (omdat we bijvoorbeeld op een ander punt in ons leven gekomen zijn) en kunnen anderen misschien wel nog blij maken of helpen. Boeken opruimen volgens de Konmari-methode, hier gaan we dan.

Het opruimen van boeken verloopt eigenlijk een beetje hetzelfde als het opruimen van kleding. Verzamel alle boeken – dat wordt dus nogal een werkje hier – op één plaats. Neem ze daarna één voor één in de handen en voel of je er blij van wordt. Er is hier echter één belangrijke valkuil: begin niet in de boeken te bladeren (want voor je het weet ben je uren verder, vertrouw me: ik spreek uit ervaring). Als je echt heel veel boeken hebt, kan je ze net als de kleding in categorieën verdelen: kookboeken, romans, non-fictie, kinderboeken, … Ga dan doorheen elke categorie op dezelfde manier als ik hier reeds beschreef.

Tijdschriften opruimen werkt een beetje anders. Diegene waar je niet meer gelukkig van wordt, mogen natuurlijk meteen weg. De andere tijdschriften mag je wel bekijken. De interessante artikels kan je uitscheuren en bewaren in een mapje. De rest van het tijdschrift kan dan weg. Zo hou je toch nog wat voor jou belangrijk is, maar hoef je die hele hoop tijdschriften geen plaats meer te geven. Ik vind persoonlijk dat het ‘soort’ tijdschrift wel belangrijk is. Ik heb hier heel wat Flow-magazines en La Maison Victors liggen. Ik vind dit zo’n mooie magazines dat ik het moeilijk vind om hier uit te scheuren. Uit de kooktijdschriften die je gratis mee kan nemen in de supermarkt scheur ik dan wel weer makkelijk een lekker receptje. Het is een beetje een gulden middenweg zoeken en uitmaken wat voor jou goed aanvoelt.

Oh ja, ook nog even dit. Onze bibliotheek konden we vorige jaar aanvullen met héél veel boeken. Onze huwelijksceremonie had als rode draad ‘ons liefdesverhaal in hoofdstukken’. We vroegen alle genodigden om een boek mee te brengen met een persoonlijke boodschap. Er zaten pareltjes bij! En gek genoeg, we kregen geen enkel boek twee keer, allemaal uniek dus. De titels varieerden van ‘De perfecte barbecue’, ‘Kippen’ – deze kregen we van onze beste vrienden en bedoeld als grap: ik heb een fobie voor vogels –  tot ‘Ik wens je meer’. Kookboeken, romans, informatieve boeken, kinderboeken, … Noem maar op, we kregen ze allemaal. Deze boeken kan ik gewoon niet wegdoen, omdat ze meer zijn dan gewoon boeken. Het zijn boeken met een sentimentele waarde vanwege de zorgvuldigheid waarmee onze gasten deze uitkozen voor ons en de persoonlijke boodschappen die de boeken nog unieker maken. Daardoor maken ze mij allemaal blij, zelfs als de inhoud van het boek dat niet per sé doet.

Boeken

Wanneer die boekenkast onder handen genomen is, zal je zien dat er (zo goed als) alleen boeken overblijven die écht bij je passen. Bij mij zijn er vooral boeken te vinden over mama worden, rust en geluk en persoonlijke ontwikkeling. Ik ben benieuwd hoe jullie boekenkast er na het opruimen uitziet. Valt het bij jullie ook op dat de boeken je persoonlijkheid weerspiegelen?

Huis • Marie Kondo: voor- en nafoto’s van de dressing

Eén van mijn doelstellingen voor 2019 was om ons huis volledig op te ruimen à la Marie Kondo. De eerste stap naar een opgeruimd huis, begint volgens haar in de kleerkast. In ons geval: de dressing. Onze dressing ligt in het verlengde van onze slaapkamer. Elke keer als ik in bed lig, kan ik de dressing dus zien. Hieronder deel ik enkele foto’s van de dressing voor de opruimactie. Eerlijk, ik ben een beetje beschaamd…

Dressing voorOorspronkelijk hingen er dus geen deuren aan de kasten. Dat oogde voor mij héél erg rommelig en ik werd er onrustig van. Gelukkig hadden we nog schuifdeuren liggen die we konden hergebruiken. Voor de kasten die open blijven, gingen we op zoek naar een strakke opbergmanier. Ik vond de witte, stoffen bakken bij IKEA. Daarin bewaar ik nu sjaals, handtassen, yoga-materiaal, dekbedden, kapstokken, … Ziet er toch meteen véél beter uit, niet?

Dressing na

Natuurlijk werd het probleem niet alleen opgelost door deuren te hangen en dozen te plaatsen. Er werd ook grondig gesorteerd, geselecteerd en ik hield alleen maar waar ik gelukkig van werd. Nogmaals eerlijk, dat is niet bijster veel. Misschien heeft het te maken met de zwangerschapshormonen, maar heel veel kleding belandde op de ‘weg’-hoop. Die kledingstukken passen op de één of andere manier niet meer bij me. Ik heb echt het gevoel dat ik op zoek moet naar een nieuwe kledingstijl. Iemand stijladvies? Ik kan het gebruiken!

De lades van de kleerkast werden, net zoals de rest van de dressing, grondig aangepakt.

Lades voor en na.jpg

Véél beter, toch? In de commode van onze kleine meid maakte ik alvast een goede start en vouwde ik ook alles volgens de Konmari-methode.

Commode

Zo, eerste categorie: check. Klaar voor de volgende en misschien wel de moeilijkste van allemaal (voor mij dan toch): de boekenkast. Hoe ik dat aanpak? Dat lezen jullie in het artikel van volgende week.

Hoe staat het met jullie opruimacties?

 

DIY • zelf een speendoekje naaien

DSC_0810.jpg

Vorige week ontving ik mijn langverwachte, op maat gemaakte, babynestje. Ik bestelde het bij Mr. & Mrs. Peekaboo en ben er heel erg tevreden over. Ze naaien alles zelf op basis van stofkeuzes die je maakt. Ik koos voor een katoenen veertjesstof en een roze wafelstof. Hoe het er in z’n geheel uitziet, show ik één dezer dagen wel eens op Instagram. Ik bestelde bij hen ook enkele losse meters van de veertjesstof om zelf te verwerken in één of ander naaiprojectje. Vandaag: speen – of tuttendoekjes, zoals in de volksmond wel eens gezegd wordt.

Ik gebruikte de stof met veertjesprint aan de ene kant en ik koos voor een ecru wafelstof dat hier nog in de stoffenkast lag voor de achterkant. Ik maakte één variant met een wit lintje en wit stiksel en eentje met een zwart lint en stiksel. Zo krijg met twee dezelfde stoffen toch een verschillend resultaat. Wil je zelf ook zo’n speendoekje naaien? Ik leg het je graag stap voor stap uit:

  1. Teken het patroontje af op beide stoffen. Ik maakte een patroon op karton omdat de speendoekjes bijna aan de lopende band gemaakt worden en dan is het wel handig als je gewoon moet overtekenen. Ik koos voor een vierkant met zijden van 17,5 centimeter maar daar kan je natuurlijk in variëren: een andere maat, een andere vorm, … Alles kan! Knip ze nadien uit de stof.
  2. Knip het lint. Je hebt hier verschillende opties: je kan werken met gewoon lint of biaislint. In de eerste versie gebruikte ik het gewone witte lint, in de tweede versie gebruikte ik het biaislint. Ik knipte ze op 25 centimeter, want het wordt dubbelgevouwen en een stukje gebruik je om vast te stikken. Je houdt van die 25 centimeter een lusje van ongeveer 10 centimeter open. Ook hier kan je natuurlijk variëren: korter, langer, …
  3. Leg beide stoffen met de goede kanten op elkaar. Het lintje plooi je dubbel en leg je tussen de stoffen (dus met de lus naar binnen). Ik laat ongeveer één centimeter naar buiten komen, zodat ik zeker voldoende ruimte heb om te naaien. Speld het geheel vast.
  4. Ik steek altijd twee speldjes van dezelfde kleur dwars. Dit duidt voor mij aan waar ik moet beginnen en eindigen met naaien. Je naait dus een paar centimeter niet, want dat wordt de opening om straks je werkje doorheen naar buiten te keren.
  5. Naai rond om rond op persvoetbreedte. Naai de ruimte tussen de twee dwarsgestoken spelden dus niet dicht.
  6. Knip de hoekjes af. Dat zorgt voor een mooier eindresultaat als je het doekje gaat keren. Keer daarna de stoffen binnenstebuiten zodat je de goede, afgewerkte kanten ziet. Om mooie rechte hoeken te krijgen, gebruik je een kopspeld en trek je de hoekjes naar buiten.
  7. Het doekje is nu bijna klaar. Er is enkel nog de opening die we gebruikt hebben om te keren. Speld deze dicht en naai dan nog eens volledig rond zodat alles netjes gesloten is.

Stap voor stap copy

Wil je biaislint gebruiken in plaats van gewoon lint? Dan voeg je gewoon onderstaande stapjes toe tussen stap 2 en 3. Ik noem ze even 2A en 2B.

2A. Knip het biaislint op de gewenste maat. Vouw het dubbel en speld het vast. Zo krijg je meteen het uitzicht van een ‘normaal’ lint.

2B. Naai het biaislint nu dicht. Vanaf hier kan je de stapjes verder volgen zoals hierboven beschreven.

Zwart lint

Ik maakte één speendoekje voor ons meisje, om haar collectie uit te bereiden. Eentje hou ik bij om bij 200 volgers op Instagram weg te geven, als cadeautje voor één van jullie. Of je kan natuurlijk ook zelf aan de slag! Veel plezier!

Persoonlijk • een brief aan onze dochter

Lieve, kleine meid

Niet lang meer… Echt niet lang meer voordat we je kunnen bewonderen, besnuffelen, vertroetelen en je al onze liefde kunnen geven. Wat een weg hebben we samen afgelegd, tijdens die (bijna) negen maanden in mijn buik. 

Het begon met een duidelijke tweede streep op een zwangerschapstest begin juli. We woonden toen exact één week in ons nieuwe huisje: het huis waarin jij zal opgroeien, de plek die jij ‘thuis’ kan noemen. De plek waar je papa en ik altijd voor je zullen klaarstaan voor een goede babbel, een warme knuffel of een alles-vertellende stilte (want ook daar is plaats voor). Weet dat je hier voor honderd procent jezelf mag zijn, kan groeien en kan openbloeien. We beloven dat we je hierin zullen begeleiden en steunen, maar dat we je ook voldoende ruimte zullen geven om de wereld zelf te ontdekken. 

Enkele weken na de zwangerschapstest begon het met de gezondheid van mama achteruit te gaan. Dat zorgde voor heel wat twijfels en bezorgdheden: zou alles met jou wel goed gaan en krijg je alles wat je nodig hebt? De allereerste echo bracht snel duidelijkheid: je deed het prima! Meer dan prima zelfs. Ons hart smolt toen we jouw hartslag door de speakers van het echotoestel hoorde bonken. Je kreeg de troetelnaam ‘molleke’. Elke echo was het opnieuw spannend afwachten of alles nog steeds in orde zou zijn. We werden keer op keer gerustgesteld. Je lag zelfs voor op de curve! Wat een wonder, hoe jouw kleine lijfje in dat van mij kon groeien. Eerst de grootte van een sesamzaadje, enkele maanden later het gewicht en de lengte van een sappige watermeloen. Ik kan niet wachten tot ik in jouw sappige babybeentjes kan bijten – niet echt bijten dan, natuurlijk. Mama en papa zullen alles geven om je een gezonde opvoeding te geven: veel fruit en verse groentjes, maar met af en toe ook een heerlijke, zelfgebakken cake van papa. Mooie balans, toch? We willen ook veel met je gaan wandelen in onze mooie groene omgeving – zo kunnen mama en papa ook tegemoet komen aan hun goede voornemens. We hopen dat dit je zal helpen om op te groeien tot een sterke, gezonde meid. 

Na enkele maanden brainstormen en veel online winkelen, staat je kamertje ook voor je klaar. Alle spulletjes werden zorgvuldig uitgekozen of kregen we cadeau van mensen die ons dierbaar zijn. Zo kreeg je het bedje waarin je zal slapen van je lieve meter en een superzacht knuffelschaapje van je peter. In de hoek van de kamer staat een mooie, roze zetel met binnen handbereik supermooie kinderboeken. Dat wordt ons voorleesplekje. Stiekem hoop ik dat je de leeskriebels van mama en papa geërfd hebt en dat je zoveel van boeken zal houden als wij. Er liggen er alvast een hele hoop klaar die niet kunnen wachten om voorgelezen te worden. En stiekem, ik kan er ook niet op wachten!

Ik kan nog uren doorgaan met beloftes maken, maar dat ga ik niet doen. Het is immers de eerste keer dat ik mama zal worden. Mama van een prachtige dochter, dat weet ik nu al zeker. Ik kan je niet beloven dat ik alles ‘juist’ zal doen, want heel veel zal ik zelf nog moeten leren. Leren gaat vaak gepaard met proberen en falen, vallen en opstaan. Hoewel dat vallen en falen niet makkelijk zal zijn, weet ik zeker dat het me zal helpen om de best mogelijke mama te worden, jouw mama. 

Ik kocht enkele dagen geleden een rompertje met een prachtige lijfspreuk op: live, love, laugh. Het had niet toepasselijker kunnen zijn want: leven, liefde en een lach, dat wens ik jou elke dag.

Tot snel kleine meid! 

Een hele dikke knuffel en kusjes
van je mama.

 

Persoonlijk · Sanne bevalt en neemt mee…

DSC_0385Waarschijnlijk: veel, te veel. Dat is wat ik meeneem in mijn ziekenhuiskoffer. Wanneer we op vakantie gaan of een weekendje weg geboekt hebben, is het altijd mijn koffer die uitpuilt van de spulletjes. Ik ben namelijk nogal graag op ‘alles’ voorzien. Met het gevolg dat bij terugkeer de helft van wat in mijn koffer zit, onaangeraakt weer in de kast verdwijnt. Hoewel we bij onze trip naar het ziekenhuis op slechts een kwartiertje van ons huis vertoeven (en de hubby dus gemakkelijk even over en weer kan rijden), ben ik toch graag ruim voorzien. Want ja, weet ik veel wat er allemaal mee moet in die ziekenhuiskoffer…

Ik ging daarom op het wereldwijde web op zoek naar lijstjes – voor degenen die me goed kennen, jullie weten hoeveel ik van lijstjes hou – en checklists voor de ziekenhuiskoffer. Wie zoekt, die vindt! Zo vond ik er heel wat op Nederlandse sites en enkele op de website van Belgische ziekenhuizen. Het leek alsof op elk lijstje wel iets stond, maar geen enkel voelde voor mij ‘compleet’. Daarom legde ik alle lijstjes bij elkaar en stelde ik zelf een checklist samen. Die kan je hier downloaden, voor wie wil!

Ik verdeelde de checklist in verschillende categorieën: administratie, tijdens de bevalling en vlak na de geboorte, kleding en verzorging voor tijdens het verblijf op de materniteit (zowel voor mama als voor baby), media, varia en papa. Bij enkele categorieën geef ik graag nog enkele tips mee.

Administratie

Deze documenten zijn zo goed als allemaal in je portefeuille te vinden, maar voor de zekerheid heb ik deze documenten ook nog eens allemaal gekopieerd en in een mapje gestoken. Want ja, je weet maar nooit hé!

Voor tijdens de bevalling

Alle spullen voor tijdens en vlak na de bevalling steken in een apart zakje in mijn koffer. Zo moet ik niet beginnen zoeken wanneer het zover is. Ik kocht een rood gestreept nachtkleedje met knoopjes van bij H&M om – hopelijk –  in te bevallen. Dit nachtkleed is vergelijkbaar. Blijkbaar krijg je wel zo’n elegant ziekenhuis-jurkje als je om een epidurale verdoving vraagt. Nog een extra motivatie om het zo proberen uit te zitten. Dit kleedje lijkt me handig om meerdere redenen: ze kunnen gemakkelijk aan ‘de beneden’ voor onderzoek, de knoopjes kunnen open voor de monitor en na de geboorte kunnen die knoopjes ook opengedaan worden om de baby rechtstreeks op je huid te leggen.

Ik plaatste ook ontspanningsartikelen op mijn lijstje. Geen idee of ik eraan toekom, maar misschien kan één van deze items me op bepaalde momenten wel tot rust brengen.

Kleding voor tijdens het verblijf op de materniteit: voor mama

H&M deed de voorbije weken gouden zaken door mijn zwangerschapsaankopen. Ook de borstvoedingstops en bh’s komen van daar.

De oma-onderbroeken (met voldoende plaats voor die gigantische maandverbanden) kocht ik bij Zeeman.

Verzorgingsspullen voor tijdens het verblijf op de materniteit: voor mama

Ik heb ervoor gezorgd dat al mijn verzorgingsproducten nu al in mijn koffer zitten en dat ik hier niet naar op zoek moet als de bevalling is ingezet. Hoe deed ik dit? Van de make-up die ik wil meenemen kocht ik gewoon een tweede exemplaar. Die extra concealer zal later zéker nog van pas komen om wallen weg te werken. Van de shampoo, zeep, deodorant en vaseline kocht ik bij Kruidvat de kleine versies. Heel handig om mee te nemen! We hebben thuis een elektrische tandenborstel, dus ik kocht twee gewone tandenborstels voor in de koffer.

DSC_0394

Last minute-lijstje

Op mijn koffer ligt nog een extra lijstje met dingen die last minute nog mee moeten, zoals bijvoorbeeld het zwangerschapsboekje, de camera, mijn eigen hoofdkussen, mijn bullet journal, …. Zo vergeten we die (hopelijk) ook niet.

De rest spreekt voor zich, denk ik. Heb je nog vragen? Die kan je altijd stellen in de comments of via een mailtje. Na de bevalling zal ik dit artikel waarschijnlijk nog aanpassen met extra tips en kan ik misschien ook laten weten welke spulletjes uiteindelijk niet nodig bleken te zijn. Oh ja, trouwens, ik heb alles eerlijk zelf betaald. Ik plaatste de links er gewoon bij om het voor jullie wat makkelijker te maken!

Ik ben zelf alleen nog wat onzeker of ik wel genoeg babykleertjes mee heb. Zijn er tips hierover?

Voor ieder onder ons die binnenkort moet bevallen of op bevallen staat:

VEEL SUCCES LADIES, WE CAN DO THIS!