Persoonlijk • een brief aan onze dochter

Lieve, kleine meid

Niet lang meer… Echt niet lang meer voordat we je kunnen bewonderen, besnuffelen, vertroetelen en je al onze liefde kunnen geven. Wat een weg hebben we samen afgelegd, tijdens die (bijna) negen maanden in mijn buik. 

Het begon met een duidelijke tweede streep op een zwangerschapstest begin juli. We woonden toen exact één week in ons nieuwe huisje: het huis waarin jij zal opgroeien, de plek die jij ‘thuis’ kan noemen. De plek waar je papa en ik altijd voor je zullen klaarstaan voor een goede babbel, een warme knuffel of een alles-vertellende stilte (want ook daar is plaats voor). Weet dat je hier voor honderd procent jezelf mag zijn, kan groeien en kan openbloeien. We beloven dat we je hierin zullen begeleiden en steunen, maar dat we je ook voldoende ruimte zullen geven om de wereld zelf te ontdekken. 

Enkele weken na de zwangerschapstest begon het met de gezondheid van mama achteruit te gaan. Dat zorgde voor heel wat twijfels en bezorgdheden: zou alles met jou wel goed gaan en krijg je alles wat je nodig hebt? De allereerste echo bracht snel duidelijkheid: je deed het prima! Meer dan prima zelfs. Ons hart smolt toen we jouw hartslag door de speakers van het echotoestel hoorde bonken. Je kreeg de troetelnaam ‘molleke’. Elke echo was het opnieuw spannend afwachten of alles nog steeds in orde zou zijn. We werden keer op keer gerustgesteld. Je lag zelfs voor op de curve! Wat een wonder, hoe jouw kleine lijfje in dat van mij kon groeien. Eerst de grootte van een sesamzaadje, enkele maanden later het gewicht en de lengte van een sappige watermeloen. Ik kan niet wachten tot ik in jouw sappige babybeentjes kan bijten – niet echt bijten dan, natuurlijk. Mama en papa zullen alles geven om je een gezonde opvoeding te geven: veel fruit en verse groentjes, maar met af en toe ook een heerlijke, zelfgebakken cake van papa. Mooie balans, toch? We willen ook veel met je gaan wandelen in onze mooie groene omgeving – zo kunnen mama en papa ook tegemoet komen aan hun goede voornemens. We hopen dat dit je zal helpen om op te groeien tot een sterke, gezonde meid. 

Na enkele maanden brainstormen en veel online winkelen, staat je kamertje ook voor je klaar. Alle spulletjes werden zorgvuldig uitgekozen of kregen we cadeau van mensen die ons dierbaar zijn. Zo kreeg je het bedje waarin je zal slapen van je lieve meter en een superzacht knuffelschaapje van je peter. In de hoek van de kamer staat een mooie, roze zetel met binnen handbereik supermooie kinderboeken. Dat wordt ons voorleesplekje. Stiekem hoop ik dat je de leeskriebels van mama en papa geërfd hebt en dat je zoveel van boeken zal houden als wij. Er liggen er alvast een hele hoop klaar die niet kunnen wachten om voorgelezen te worden. En stiekem, ik kan er ook niet op wachten!

Ik kan nog uren doorgaan met beloftes maken, maar dat ga ik niet doen. Het is immers de eerste keer dat ik mama zal worden. Mama van een prachtige dochter, dat weet ik nu al zeker. Ik kan je niet beloven dat ik alles ‘juist’ zal doen, want heel veel zal ik zelf nog moeten leren. Leren gaat vaak gepaard met proberen en falen, vallen en opstaan. Hoewel dat vallen en falen niet makkelijk zal zijn, weet ik zeker dat het me zal helpen om de best mogelijke mama te worden, jouw mama. 

Ik kocht enkele dagen geleden een rompertje met een prachtige lijfspreuk op: live, love, laugh. Het had niet toepasselijker kunnen zijn want: leven, liefde en een lach, dat wens ik jou elke dag.

Tot snel kleine meid! 

Een hele dikke knuffel en kusjes
van je mama.

 

6 gedachtes over “Persoonlijk • een brief aan onze dochter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s